• Lise

De kunst van het Loslaten

Mijn auto gaf een foutmelding. "Oh neeeeh!", ging het door mijn hoofd, "niet nu. Ik moet de kinderen nog weg brengen, en de komende week heb ik het zo onwijs druk. En ik MOET dus mijn auto hebben, want daarmee kom ik op werk". Ook al bood mijn verloofde aan dat ik zijn auto mocht gebruiken en hij met de scooter naar werk zou gaan, het gevoel dat het helemaal fout zat, ging niet weg. Ik wilde mijn auto niet kwijt, niet voor een dag en zeker niet voor een paar dagen. Er was een oplossing en toch hielt ik aan mijn eigen auto vast. Ik kon mijn lieve auto niet zomaar loslaten (ook al wassie stuk).



Iedere dag laten we een hoop los. Dat moet wel, anders is er geen ruimte voor iets nieuws. We laten de dag ervoor los, we laten ons eten en drinken los (op de wc), we laten onze kinderen iedere dag een beetje meer los (dit kweekt zelfstandigheid). Soms vergeten we om, of kunnen we, iets niet loslaten. Een kledingstuk waar we onze liefde in hebben leren kennen, een relatie die voorbij is, iemand die overleden is, een onrecht wat ons is aangedaan. Het kan moeilijk zijn om de emotie van die gebeurtenis toe te laten en de ruimte te geven. En de emotie heeft ruimte nodig om gevoeld te worden. Pas wanneer die helemaal gevoeld is, kun je de emotie los gaan laten. Het loslaten is uiteindelijk nodig om iets nieuws toe te kunnen laten.


Het niet kunnen loslaten kan zich vertalen als een verslaving. Het altijd maar meer willen van iets: alcohol, drugs, social media, sex, etc. Maar ook altijd een 'betere' yoga asana willen doen kan een verslaving zijn. Dit vertaald zich vaak in blessures door asana's te doen die te moeilijk zijn; het lichaam en de geest zijn er nog niet klaar voor.

De verslaving zorgt ervoor dat je de emotie niet hoeft te voelen. Het geeft je een escape. Je focust namelijk je aandacht op de verslaving, op wat er was, of op een doel, in plaats van de emotie te doorvoelen.


Aparigraha

In yoga noemen we loslaten Aparigraha. Aparigraha wordt vertaald in het Engels als non-attachment. Het betekend het niet vasthouden aan iets of iemand. Niet vasthouden oftewel loslaten.


Loslaten is acceptatie. Acceptatie dat iets is zoals het is, of iemand is zoals die is. Loslaten is accepteren dat er dingen gebeuren waar je niets aan kunt doen. En accepteren dat altijd alles veranderd. Je wordt vanzelf ouder en er is niets wat je daaraan kan doen.

Maar Aparigraha gaat verder dan dit. Het gaat om het loslaten van begeerte zodat het grote geheel toegelaten kan worden. Bijvoorbeeld: door niet obsessief met een persoon bezig te zijn, kun je iedereen in je hart toelaten.


Dit loslaten van begeerte betekend ook dat het doel de weg niet bepaald. Het doel kan ook gezien worden als de begeerte in dit geval. Het is dan belangrijker dat je de weg naar het doel gaat bewandelen en actie gaat ondernemen. Misschien dat je bij iets veel mooiers uitkomt. Of bij iets anders wat je je helemaal niet had voor gesteld. Als je alleen op het doel gefocust blijft dan start je waarschijnlijk nooit en blijft de weg onbewandeld.


Het doel is om een bepaalde emotie niet meer te voelen: ik ben niet meer kwaad, verdrietig, bang of een combinatie van deze dingen. Maar daarvoor moeten we wel eerst de emotie toelaten. Wanneer we de emotie wegstoppen, dan blijft die altijd onder de oppervlakte bestaan. Dit wegstoppen gebeurd vaak met een verslaving: veel gaan sporten, alcohol, sex, winkelen etc. Deze dingen laten ons beter voelen en we denken dat de emotie (bang, boos, verdrietig) niet meer bestaat. Deze is er alleen nog wel, alleen onder een laag. En zodra deze laag opgelost is komt de emotie weer terug en zul je opnieuw naar de sportschool sprinten, een glas vodka drinken, schoenen kopen.

Het kan ook zijn dat er geen verslaving ontstaat maar dat de emotie op ongepaste momenten naar buiten komt. Je kinderen onnodig hard straffen (boos), ruzie met je partner maken over kleine dingetjes (verdrietig), of juist heel onderdanig op je werk tegenover je baas zijn (bang).



Op de Yogamat

Wanneer we dit vertalen naar de yogamat dan betekend dit dat we de tevredenheid moeten halen uit het beoefenen van yoga; niet dat we die armbalans kunnen. Er is namelijk altijd meer verdieping te vinden in een asana of een moeilijkere asana te doen. Het gaat dus om het voelen wat er gebeurd op dat moment en daarmee om gaan. Ben ik vandaag moe, dan doe ik minder lang yoga. Ben ik stijf dan warm ik langer op. Voel ik me rusteloos, dan adem ik dieper en moet daardoor langzamer bewegen.


Op de mat kun je juist de emotie goed doorvoelen en daar de asana op aanpassen. Ga terug naar de ademhaling. Voel je lichaam en wat daarin gebeurd. Komt er iets naar boven? Wat is die emotie? En waar voel je dit in je lichaam? Blijf rustig en diep naar die plek ademen. Geef zoveel ruimte (in tijd en fysieke ruimte) aan de emotie als nodig is.

Misschien is het nodig om eerst wat te bewegen. Het lichaam kan soms rusteloos zijn. Doe dan eerst een paar zonnegroet en voel dan wat de emotie is en waar die in je lichaam zit.


Als je zo je lichaam en de emotie iedere keer voelt en toelaat, zul je merken dat dit steeds makkelijker wordt; ook op andere momenten. Je zult hoe je beweegt hierop af gaan stemmen. Kracht en flexibiliteit komen dan vanzelf en de moeilijkere asana komen dan ook vanzelf.


Praktisch

Een praktische oefening wanneer een emotie opkomt is de volgende. Ga zitten en sluit je ogen. Haal een paar keer diep adem. Open dan je ogen om helemaal in het hier en nu te komen. Probeer de emotie zo veel mogelijk toe te laten; geef het ruimte en tijd. Wanneer dit moeilijk is, concentreer je dan op je ademhaling. Breng de ademhaling naar die plek waar je ook de emotie voelt. Op deze manier kun je de emotie ruimte geven en daarna dus gaan loslaten.


Deze oefening kunt je op ieder moment en in iedere situatie doen. Tijdens het beoefenen van een asana, op het werk, of tijdens een ruzie met je partner.


Van de Mat naar het leven

De mat is waar je oefent. Je oefent de asana en de ademhaling. Je oefent het voelen van wat je nodig hebt. Dit pas je toe in de rest van je leven. Je oefent je leven dus op de mat. Alle frustraties en irritaties, angst, lust of verdriet kun je op de mat doorvoelen, toelaten en loslaten.


Niemand zal jou op je mat beoordelen of veroordelen. Dit is een plek waar jij kunt doen en kunt zijn wat jij wilt. En wanneer jij daar de emotie, die vriend of vriendin, dat kledingstuk kunt loslaten, dan zal dat loslaten jou vrijheid en ruimte geven. Ruimte in je lichaam, in je gedachtes en emoties en misschien ook wel in je kast.



#PracticeLifeOnYourMat #Yoga

0 keer bekeken

Follow

  • Houzz Social Icon

Lise Leeft

Contact

Adres

Ravelstraat 23 2324XX Leiden, Netherlands

0619194800

©2019 by Lise Leeft